( 1287 ه . ق . ) ( 1870 م . ) بعد از درگذشت سعود بار ديگر حكومت كرد ( 1291 - 1301 ه . ق . ) ( 1874 - 1883 م . ) ولى مدت حكومتش دوامى نداشت و حكومت رياض ، دست‌نشانده خاندان آل رشيد گرديد و اين وضع تا ظهور عبد العزيز سوم دوام داشت ( 1293 - 1373 ه . ق . ) ( 1861 - 1953 م . ) عمان : فرمانرواى اين‌زمان عمان سعيد ابن سلطان است ( 1220 - 1273 ه . ق . ) ( 1805 - 1856 م . ) كه از بزرگترين فرمانروايان سلسله بو سعيد است . دوران سلطنت طولانى وى دوره پررونق كشور مسقط و عمان محسوب مىشود . بعد از مرگ وى قلمرو آل بو سعيد به دو قسمت كه مراكز آنها به ترتيب مسقط و زنگبار بود ، تقسيم شد . در سال 1307 هجرى ( 1890 م . ) جزاير زنگبار تحت الحمايه انگلستان گرديدند . در آغاز قرن بيستم ميلادى كه زمزمه توسعه‌طلبى كشورهاى مستعمراتى اروپا از جمله فرانسه و آلمان و روسيه در خليج فارس بلند شد ، فرمانرواى عمان سلطان فصل پنجم بود ( 1888 - 1913 م . ) ( 1305 - 1331 ه . ق . ) در سال 1891 م . با دولت انگلستان قراردادى منعقد كرد كه واگذار كردن هر قسمت از قلمرو خود را به هر كشورى به استثناى انگلستان از او سلب مىكرد . كامبوج : قسمتى از سرزمين هند و چين واقع در جنوب‌شرقى آسيا ، بين ويتنام ، لائوس ، تايلند و خليج تايلند ، كامبوج نام دارد . تاريخ كامبوج از قرن اول ميلادى شروع مىشود . در سال 1854 به علت مزاحمت دولتهاى سيام و آنام ، شاه كامبوج بناچار به دولت فرانسه متوسل شد و در سال 1863 م . كامبوج تحت الحمايه فرانسه گرديد . كره : انزواى كره تا سال 1876 م . ادامه يافت و در آن سال ژاپن با اعمال زور ، يك معاهده تجارتى با كره منعقد كرد و طولى نكشيد كه كشورهاى اروپايى و ممالك متحده امريكاى شمالى با كره وارد دادوستد شدند . هندوستان : فرمانرواى تيموريان هند در اين‌زمان بهادر شاه دوم است ( 1253 - 1274 ه . ق . ) ( 1837 - 1857 م . ) كه آخرين امپراتور تيمورى هند محسوب مىشود . امپراتورى ، تنها اسم بىمسمايى بود و او در حقيقت مزدور شركت هند شرقى بود و قلمروش محدود به قلعه كوچكى در دهلى مىشد . در سال 1274 هجرى ( 1858 م . ) به